cartoon in university

Love in The Box - The Animation -

=============================

Original Comic : Komai
Arrange : Nicca

=============================

ในเมืองอันสวยงาม

ผู้คนต่างเดินไปมาเป็นคู่กันอย่างมีความสุข

เด็กหนุ่มนั่งอยู่ใต้ต้นไม้กลางเมืองนั้นได้แต่มองผู้คนเหล่านั้นแล้วทำหน้าเศร้าๆ

เค้าลุกขึ้นถอนหายใจ และเริ่มเดินจากตรงนั้นมา

ในขณะที่เค้ากำลังจะข้ามสะพานนั้น ก็มีกระดาษแผ่นหนึ่งลอยมา

ในนั้นได้ประกาศถึงกล่องที่จะนำความรักมาให้

โดยต้องแลกกับการปราบปีศาจร้ายที่คอยดูแลกล่องนั้นอยู่

ชายหนุ่มจึงรีบวิ่งกลับบ้าน ไปคุ้ยหาชุดเกราะ หาดาบ และโล่
และเตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางไปหากล่องใบนั้น

ในการเดินทางเขาต้องทนหิวโซ แต่ก็ได้พบกับหญิงสาวใจดีมอบกล่องอาหารของตน
ในการเดินทางเขาต้องเดินทางอันยาวไกล แต่ก็พบกับผู้คนมากมายที่คุยด้วยและมอบกล่องต่างๆให้ระหว่างเดินทาง
ในการเดินทางเขาต้องพบกับอุปสรรคอันยากลำบาก แต่ก็ได้พบกับทิวทัศน์สวยงามมากมาย

เมื่อถึงปากถ้ำอันเป็นจุดหมาย ปีศาจร้ายก็ปรากฏตัวขึ้นมา กับกล่องที่อยู่เบื้องหลังนั้น
ชายหนุ่มพยายามสู้อย่างสุดความสามารถ จนล้มปีศาจลงได้
เมื่อเขาเปิดกล่องออกมา ก็พบกับหญิงสาวที่เขาใฝ่ฝันว่าจะเป็นความรักที่เขาต้องการ
แต่หญิงสาวคนนั้นกลับมอบเพียงเงินให้เป็นการขอบคุณ และกลับไปหาคนรักของตน

ชายหนุ่มถึงกับอึ้งกับผลตอบแทนของความลำบากที่เผชิญมา

เขาเริ่มเดินทางกลับอย่างเศร้าสลด
เมื่อกลับถึงบ้านเค้าก็เห็นกล่องเก่าๆเล็กๆวางทิ้งอยู่
เมื่อเปิดกล่องขึ้นมา เค้าก็พบกับของเล่นเก่าๆ แล้วเค้าก็นึกถึงอดีตที่วิ่งเล่นสนุกสนานกับคนสองคน

แล้วก็มีเสียงเปิดประตูขึ้นมา เมื่อเขาหันไป ก็เห็นเป็นหญิงสาวที่เคยมอบอาหารให้พาเขาเดินไปยังที่แห่งหนึ่ง
แล้วคนที่เขาเจอระหว่างเดินทางก็ค่อยๆก็ยืนดูเค้าอยู่ รวมทั้งหญิงสาวที่เค้าช่วยไว้

จนปลายทางที่เดินมาถึง ก็มีชายหญิงสองคนยืนรออยู่ เค้าสองคนยิ้มให้ชายหนุ่มอย่างอ่อนโยน
ชายหนุ่มน้ำตาไหลอย่างปิติ แล้วเค้าก็โผเข้ากอดพ่อแม่ของเขาอย่างคิดถึง

===========================================

Comment:
ก็ลองเอามาปรับให้กระชับแล้วก็เพิ่มอะไรเข้าไปหน่อยเป็นในไสตล์ของผมเอง แต่ก็คงจะยังต้องเกลาอีกเยอะเหมือนกัน
ก็อยากให้เป็นเรื่องที่ดูอบอุ่นแล้วก็สวยงาม แสดงถึงความรักและความหวังดีในหลายๆแบบ

ยังไงถ้าน้อง komai มาอ่านแล้วไม่ชอบหรือยังไงก็บอกได้นะครับ
ในฐานะเจ้าของผลงาน เรื่องตัวเองโดนปรับเยอะงี้ก็อาจจะไม่ชอบได้ =_=;
ถ้าอยากให้คงตรงไหนไว้ หรือตัดตรงไหน หรือเพิ่มตรงไหนก็ลองเพิ่มเติมได้เลยครับ

พี่Niccaคับ ขอบคุนมากคับ
มีการเปิดให้ข้าน้อย และทุกท่านได้มีโอกาสแสดงความเห็นด้วย


ต่อไปนี้เป็นการตีความ จากที่ข้าน้อยเข้าใจจากการอ่านบทพี่Niccaนะคับ....

ใครยังไม่รูจักเรื่อง LOVE IN THE BOXอย่าเพิ่งอ่านนะ เด๋วมันจะเป็นการสปอย 5555555+
* วินาที เป็นแค่การคาดการณืไว้เฉยๆเท่านั้น แค่นึกภาพเคลื่อนไหวและลองจับเวลาดูในหัวเท่านั้นเอง มิบังอาจ555+

ในเมืองอันสวยงาม

ผู้คนต่างเดินไปมาเป็นคู่กันอย่างมีความสุข (ประมาณ 3วิ)

เด็กหนุ่มนั่งอยู่ใต้ต้นไม้กลางเมืองนั้นได้แต่มองผู้คนเหล่านั้นแล้วทำหน้าเศร้าๆ (5 วิ)

เค้าลุกขึ้นถอนหายใจ และเริ่มเดินจากตรงนั้นมา (4วิ)

ซีนที่1 เปลี่ยนไปจากเดิมเล็กน้อย อารมณ์ต้นฉบับยังถือว่ายังอยู่คับ เป็นการเพิ่มฉากให้สมเหตุสมผลขึ้นมา

ในขณะที่เค้ากำลังจะข้ามสะพานนั้น ก็มีกระดาษแผ่นหนึ่งลอยมา

ในนั้นได้ประกาศถึงกล่องที่จะนำความรักมาให้

โดยต้องแลกกับการปราบปีศาจร้ายที่คอยดูแลกล่องนั้นอยู่

เปลี่ยนเป็น 1 ตัวเพื่อลดจำนวนวลงใช่มั้ยคับผม

ชายหนุ่มจึงรีบวิ่งกลับบ้าน ไปคุ้ยหาชุดเกราะ หาดาบ และโล่
และเตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางไปหากล่องใบนั้น

ซีน3

ในการเดินทางเขาต้องทนหิวโซ แต่ก็ได้พบกับหญิงสาวใจดีมอบกล่องอาหารของตน
ในการเดินทางเขาต้องเดินทางอันยาวไกล แต่ก็พบกับผู้คนมากมายที่คุยด้วยและมอบกล่องต่างๆให้ระหว่างเดินทาง
ในการเดินทางเขาต้องพบกับอุปสรรคอันยากลำบาก แต่ก็ได้พบกับทิวทัศน์สวยงามมากมาย

เป็นการอ้างที่มาของตัวละครประกอบในตอนหน้าสุดท้ายใช่มั้ยคับ สร้างประสบการณ์ระหว่างเดินทาง

เมื่อถึงปากถ้ำอันเป็นจุดหมาย ปีศาจร้ายก็ปรากฏตัวขึ้นมา กับกล่องที่อยู่เบื้องหลังนั้น
ชายหนุ่มพยายามสู้อย่างสุดความสามารถ จนล้มปีศาจลงได้
เมื่อเขาเปิดกล่องออกมา ก็พบกับหญิงสาวที่เขาใฝ่ฝันว่าจะเป็นความรักที่เขาต้องการ
แต่หญิงสาวคนนั้นกลับมอบเพียงเงินให้เป็นการขอบคุณ และกลับไปหาคนรักของตน

ชายหนุ่มถึงกับอึ้งกับผลตอบแทนของความลำบากที่เผชิญมา

อันนี้เป็นการหักมุมที่ดีคับ

เขาเริ่มเดินทางกลับอย่างเศร้าสลด
เมื่อกลับถึงบ้านเค้าก็เห็นกล่องเก่าๆเล็กๆวางทิ้งอยู่
เมื่อเปิดกล่องขึ้นมา เค้าก็พบกับของเล่นเก่าๆ แล้วเค้าก็นึกถึงอดีตที่วิ่งเล่นสนุกสนานกับคนสองคน
แล้วก็มีเสียงเปิดประตูขึ้นมา เมื่อเขาหันไป ก็เห็นเป็นหญิงสาวที่เคยมอบอาหารให้พาเขาเดินไปยังที่แห่งหนึ่ง
แล้วคนที่เขาเจอระหว่างเดินทางก็ค่อยๆก็ยืนดูเค้าอยู่ รวมทั้งหญิงสาวที่เค้าช่วยไว้

อันนี้เน้นไปทาง theme กิ๊กเก่าและเพื่อนๆ

ดูผู้หญิงคนนี้จะเป็นนางเอกและดูมีน้ำหนักมากเลยสำหรับเรื่องสั้นความยาวขนาดนี้

จนปลายทางที่เดินมาถึง ก็มีชายหญิงสองคนยืนรออยู่ เค้าสองคนยิ้มให้ชายหนุ่มอย่างอ่อนโยน
ชายหนุ่มน้ำตาไหลอย่างปิติ แล้วเค้าก็โผเข้ากอดพ่อแม่ของเขาอย่างคิดถึง

ตรงนี้ไม่สอดคล้องคับ มีความเกี่ยวข้องของการปูทางเรื่องกับจุดสำคัญจุดนี้น้อยไปหน่อยเพราะตีมหลักและสิ่งที่พบเจออย่างเด็กหญิงสมัยเด็กและ ผู้คนที่ดูใจดีระหว่างการเดินทางกลายเป็นดูเป็นclimaxและใจความสำคัญที่สำคัญกว่าไปซะแล้ว

]
ความเห็นโดยรวม : THEME หลักมันยังไม่ชัดพอในความรู้สึกของข้าน้อย มันรู้สึกยังไม่เกิดการCONTRAST เพื่อเน้นรึสร้างจุดขึ้นมาที่สื่อให้คนดูรู้โยไม่ต้องใช้คำพูดใดๆเค้าก็ต้องสะเทือนอ่ะคับ- -บังอาจไปมั้ยเรา ข้าน้อยขอโทดนะคับ มันเป็นแค่ความคิดเล็กๆของข้าน้อยเท่านั้นเองล่ะคับผม:D




**************************************************************************************************************************







(ขอบังอาจนะคับ)

ขอยกตัวอย่าง....

ในเมืองอันสวยงาม

ผู้คนต่างเดินไปมาเป็นคู่กันอย่างมีความสุข (ประมาณ 3วิ)

เด็กหนุ่มนั่งอยู่ใต้ต้นไม้กลางเมืองนั้นได้แต่มองผู้คนเหล่านั้นแล้วทำหน้าเศร้าๆ (5 วิ)

เค้าลุกขึ้นถอนหายใจ และเริ่มเดินจากตรงนั้นมา (4วิ)

ซีนที่1 เปลี่ยนไปจากเดิมเล็กน้อย อารมณ์ต้นฉบับยังถือว่ายังอยู่คับ เป็นการเพิ่มฉากให้สมเหตุสมผลขึ้นมา



อ่าซีนนี้
เป็นการปูทางไปถึงกล่องสุดท้าย()หรือclimax จงใจสร้างcontrast การที่อัศวินน้อยเตะกล่องเก่าๆไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ(ไม่ได้สนใจกล่องพ่อแม่นั่นเอง)ซ๊นเล็กๆซีนนี้สำคัญมากนะคับcontrastแรง



เกิดcontrast กับตอบเปิดกล่อง และเกิดการคิดว่าที่ผ่านมามัน".?........!!!!!!!!!!!...........?"






สร้างความขัดแย้งอย่างรุนแรง


***********************************************************************************************************************



สิ่ง-ที่ซ่อนไว้ในการ์ตูนเส้นง่ายๆเรื่องนี้ ()เล่าให้ฟังเฉยๆเท่านั้นแหละคับ555+-*-


คนโลกนี้มีหลายประเภทความรักก็มีหลายแบบ...
เราเอาจุดนี้มาสร้างคอนทราซ์กับพ่อแม่ หรือก็คือไคล์แมกซ์เดิมคับ


*****************************************************


1-ชอบเขาแต่เขาอาจไม่ชอบเรา ความรักที่โดนคนอื่นแย่งไป
()ผุหยิงคนที่1อ่ะคับ

2-เทอชอบเงินมากกว่า



3


3-รักง่าย ยอมให้ง่ายๆ มีไรกันง่ายๆแต่พอถึงอุปสรรคจริงๆแล้วกลับทิ้งไปหน้าตาเฉย(เปรียบเทียบกับถูกงูกัด)



แง่คอนทราซ์ -
1-ท่านอยู่กับเราเสมอ
2-ไม่ต้องให้เงินหรอกลูกแค่ดอกไม้ไร้ราคาแม่ก็ดีใจแล้ว
3-ยามป่วย (อุปสรรคหนักแค่ไหน) เช่นหนี้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด ท่านอยู่ข้างเราเสมอ
เอ่อ ยาวเกินมนุษญ์พิมนะนเนี่ย-*-555+
ความยาวประมาณ 3 นาทีคับ เพลงๆนึงอ่ะประมาณนั้นนะอย่างมากสุดก็5นาทีจริงๆคับ


ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกเขียนยาวเกิ้นนนนนนนนนนนนนนนน5555+

ขอบคุนพี่เNICCAมากๆคับ ป็นจุดเริ่มต้นที่แจ่มมากๆเลยคับถ้าช่วยกันวิเคาระห์มันต้องสำเร็จแน่ โอ๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส


ถ้าผิดพลาดยังไงก็ขออภัยด้วยนะค้าบพี่NICCA นู๋ไม่ลิอาจโกดพี่ได้หรอกคับ
แต่พี่อ่ะจะโกดข้าน้อยรุเปล่าอ่ะ T0T ๐๐๐ๆๆๆๆๆๆๆๆๆถ้าผิดพลาดยังไงก็ขออภัยด้วยนะค้าบพี่NICCA

คิดว่าไงกันมั่ง มาแสดงความเห็นกันเหอะ ทุกโคนนนนนนน

จากแนวเดิมไสตล์ของน้องKomaiคือ ฉับๆๆในแต่ละส่วนที่เท่าๆกันไปแล้วพาไปสู่ตอนจบ
ที่เกิดจากแต่ละฉับที่เท่าๆกัน

ฉับๆๆนี้คือการจบผ่านเรื่องราวในแต่ละช่วงประเด็นแบบดาบเดียว คือไม่อาศัยการปูทาง ใช้ไม่กี่ช่องจบ โดยสือด้วยประเด็นหลักที่ทุกคนต่างรู้ๆกันดี
เหมือนซามูไร ที่เจอหน้ากันแล้วดวลดาบตัดสินแบบวิ้งผ่านกันไปดาบเดียวตายเลย (ไม่มาฟันรุกรับ หาจังหวะกันไปมาแบบเสนอเรื่องราว)


โดย1ฉับ=1ตัวอย่างที่แทนความรักแต่ละประเภท จากคนหลากหลายประเภท(ในแบบฉบับความคิดพื้นฐานเดิมที่น้องใช้สร้างเนื้อเรื่อง)
ซึ่งน้องมีความจริงจังในการจะถ่ายทอดเนื่อหาที่แตกต่างแต่ละเรื่องแบบให้นำ้หนักเท่าๆกัน

เพราะเมื่อรวมทุกประเด็นแล้วจึงจะได้ภาพของความรักที่หลากหลาย จากคนที่หลากหลายที่ทั้งหมดจะนำมาใช้ในตอนสุดท้าย ว่ามันก็ยังไม่เท่ากับความรักของพ่อแม่หรอกจะ





ส่วนของคุณNiccaเสนอ เป็นการขมวดรวมแต่ละฉับๆที่เท่ากันของเนื้อหาในหลายๆประเด็น เป็น1อัน(จำนวนน้อย) แต่จะใช้วิธีการสื่อให้ดูมีนำ้หนักความสำคัญมากขึ้น โดยจะให้สามารถแทนค่าได้นำ้หนักที่เท่าๆกับหลายๆฉับ ที่มีสถานะที่สามารถจะเอาไปหักมุมตอนสุดท้าย ในแนวทางจุดประสงค์หลักของเรื่องเดิมได้
ด้วยการมองถึงระบบภาพและการเล่าเรื่อง ที่คำนึงถึงรุูปแบบวิธีการสร้างด้วย(จากประสบการณ์ในผลงานที่ผ่านมา)
ซึ่งจะช่วยขมวดรวบรัดขั้นตอนการทำงานให้กระฉับ สื่อตรงสั้น และได้ใจความครบดังเดิม และเสนอมุมมองบางอย่าง รวมทั้งสอดแทรกประเด็นบางเรื่อง ที่สามารถทำได้ในการเดินเรื่องตามแบบฉบับของคุณNicca

โดยมองให้เห็นความเหมาะสม และสอดคล้องกับระบบภาพ ที่คงจะมีการใส่รายละเอียดให้เต็มที่ขึ้นอีกระดับหนึ่ง(ประมาณงานตัวอย่างจากคุณNicca) งานทางส่วนเนื้อเรื่องจึงรับอิทธิพลจากระบบภาพนี้ไปด้วย เกิดเป็นแบบลูกผสมที่เสนอมา



ซึ่งน้องKomaiมองว่า มันได้ทำให้เรื่องผิดคอนเสปแรก โดยยังขาดประเด็นเรื่องความรักหลายประเภทจากคนที่หลากหลายไป
ซึ่งถ้าตรงนี้ตกไปนำ้หนักที่เราจะไปเปรียบเทียบกับความรักของพ่อแม่นั้นจะเบาไป จนทำให้เรื่องนี้ไม่สามารถทำให้คนดูรู้สึกสะเทือนใจได้ (ในกลวิธีเดิมของน้อง)



ตอนนี้ผมขอเสนอจุดประสานว่าเราจะเอาอะไรเป็นตัวกำหนดกันดี ก่อน

โดยมีส่วนสำคัญหลักในการพิจารณาดังนี้

1.กลวิธีการทำงานแล้วให้ผลทางความรู้สึกของโครงเรื่องเดิม

จาก
ความรักที่หลากหลาย จากคนหลายประเภท ไม่อาจสู้ความรักที่มีอยู่เดิมของพ่อแม่ได้

-ซึ่งต้องมีตัวอย่างความรักในแต่ละแบบที่แตกต่างประกอบไปด้วย


2.ระบบภาพที่เราจะใช้กับเรื่องนี้ ซึ่งจะ=กลวิธีการสื่อสื่อสารของเรื่อง(ในข้อ1)ด้วย

โดยคำนึงถึงวิธีการสร้างเป็นสำคัญ

-ซึ่งต้องเห็นตัวอย่าง(มีภาพในหัว)เกี่ยวกับแนวทางของภาพที่เราจะใช้ในเรื่องที่จะทำด้วยเหมือนกัน
(ว่าประมาณงานตัวอย่างของคุณNicca ที่เราจะปรับปรุงให้ดียิ่งกว่าได้(เพราะมีหลายคนที่ช่วยกัน) หรือเป็นภาพที่พัฒนาขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง จากComic เรื่องLove... ของน้องKomai ที่จะออกมาดูคล้ายกับคอมมิกเรื่องอื่นๆของน้อง


ระหว่าง1-2 หากเลือกอันใดอันหนึ่ง จะเท่ากับการปรับอีกตัวหนึ่งที่ไม่ได้เลือกให้คล้อยตามกันไป

แล้วเกิดทางเลือกที่3

3. คือแบบลูกผสม (ปรับเปลี่ยน1ไปบ้าง) คือ กลวิธีการทำงานของเรื่อง ใหม่ในข้อ1 จากการเสนอเเนะ ที่เกิดจากการปรับเรื่องให้เหมาะสมกับวิธีสร้างในข้อ(2)

-ซึ่งในตอนนี้้ คือการลดความรักที่หลากหลายไป แล้วสร้างประเด็นใหม่ที่มีนำ้หนักเท่ากัน




ซึ่งผมเห็นว่าถ้าเปลี่ยนข้อ1 ทางน้องก็จะยังมึนงง (เพราะเท่ากับเราเอาแกนกลาง ที่เป็นโครงสร้างของเรื่องเดิมออกไป) และเท่ากับเราตั้งเรื่องใหม่กันขึ้นมา เหมือนเราเปลี่ยนระบบการสร้างบ้าน แบบเสาเข็ม เป็นแบบลอยแพ (ซึ่งคำนึงถึงระบบการรับนำ้หนักที่เท่ากัน) ซึ่งก็จะได้บ้านเหมือนกัน แต่อยู่แล้วไม่เหมือนกัน

ซึ่งรู้สึกว่าน้องยังต้องการจะอยู่แบบเสาเข็มอยู่


ซึ่งทั้งหมดอยู่ที่ข้อตกลงของพวกเราเอง ว่าเราจะเอาแบบไหน


ซึ่งถ้าเปลี่ยนก็จะสะดวกทางคุณNiccaที่จะมองเห็นจังหวะอะไรๆภายในได้ชัดเจน แล้ววางระบบงานถูกได้อย่างรวดเร็ว รวมถึงการจะscopeหรือขยายงานก็อยู่ในมือ


ซึ่งตัวผมเอง(ที่ยังไม่รู้ความยากง่ายในขั้นตอนสร้าง) ขอเสนอว่า
ลองคุยกันก่อนว่า
ถ้าจะเอาวิธีการสื่อแบบเดิม(แบบหลายตัวอย่างของน้อง) แล้วเราต้องทำอะไรกันประมาณไหน ในแบบที่เป็นไปได้ ตามระบบภาพของน้อง(ที่เป็นคนเลือก)ดู
แล้วเราอาจจะช่วยกันคิดหาวิธีการจัดการทางด้านเทคนิคต่างๆ ที่จะเข้ามาช่วยทำให้มันง่ายขึ้น และมีความเป็นไปได้มากที่สุดครับ

(ยังไม่เกี่ยวกับการเกลาเรื่องเลย ยาวซะแล้ว)

ก็ค่อนข้างเห็นด้วยในตอนจบเหมือนกันครับ เพราะพอผมคิดบทอันใหม่นี่ คอนเซพท์มันเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน

เพราะผมคิด คอนเซพท์ใหม่ให้กล่องแสดงถึงความรักในแบบต่างๆ(love in the box) ที่ได้รับจากแต่ละคน แล้วก็การเดินทางไปเอากล่องนี่ ไม่ใช่ความรักอยู่ในกล่องใบสุดท้าย แต่เป็นกล่องที่ได้จากการเดินทางต่างหาก

ตรงตอนจบที่ไม่ค่อยหักมุมหรือสร้าง contrast ก็เพราะว่าผมทำออกมาในแนวแสดงถึงด้าน+ ของสิ่งที่เจอมาตลอดการเดินทาง(ถึงจะโดนทิ้ง แต่ก็ทิ้งอย่างมีสาเหตุที่ดูเหมาะสม)

ส่วนการผูกไปหาพ่อแม่ก็ค่อนข้างจะน้อยอีกตะหาก =_=;


ก็ว่ากันตามจริงเรื่องเพลงประกอบนี่ ไม่อยากทำเป็นลักษณะคล้ายๆมิวสิกวีดีโอที่ใช้เพลงเดียวเท่าไหร่ เพราะจังหวะในเรื่องมันมีราวๆ 4-5 ช่วง ที่อยากจะเปลี่ยนเพลงไปตามอารมณ์
(เปิดเรื่อง - ค้นหา - เดินทาง - ต่อสู้ - เศร้า - ดีใจ)
ส่วนเรื่องเวลาตอนนี้ผมยังคำนวนไม่ได้เหมือนกัน เพราะประสบการณ์ยังไม่แน่นพอ (เพิ่งผ่านงานอนิเมชั่นของตัวเองมาไม่กี่ชิ้น ส่วนใหญ่เป็นงานที่ไม่ได้คำนวนเวลาไว้ก่อนด้วย)
ก็จนกว่าจะได้ทำออกมาเป็น animatic ครับถึงจะได้เวลาที่แน่นอนกว่านี้(animatic คือการนำภาพสตอรี่บอร์ดมาต่อๆเรียงๆใส่เสียงเพื่อทดสอบเช็คภาพรวมของงาน)


ก็อย่างที่ว่ามาครับว่าเนื้อเรื่องต้นฉบับเป็นของน้อง komai เพราะงั้นถ้าคิดว่าอยากให้เน้นที่ theme เดิมที่จะแสดงถึงความรักที่ไม่สมหวังจนนึกถึงและนำมาเปรียบเทียบกับความรักของพ่อแม่ ก็จะไปลองคิดบทแบบใหม่มาดู(คงราวๆวันเสาร์หน้า วันธรรมดากลับถึงบ้านก็แทบจะนอนตาย =3=;;) เพราะบทนี้มันคงเป็นคนละคอนเซพท์กับของเดิมพอสมควร

หรือถ้าน้องอยากลองเขียนบทของตัวเองมาดูก็ได้นะครับ แต่ที่พี่ปรับจากเดิมก็เรื่องความกระชับของเรื่องนี่ล่ะ ว่าบางจุดมันเล่าซ้ำเยอะเกินไปหน่อย(ในฉบับ comic) กับความผิดหวัง 3 ครั้งติด มันทำให้เดาตอนจบง่ายไปนิด(แต่ของผมนี่มันเห็นตอนจบตั้งแต่เริ่มเดินทางเลยมั้ง แหะๆ)

ก็อยากให้ช่วยกันคิดครับว่าแต่ละคนชอบแบบไหน แล้วนำจุดที่ทุกคนชอบมารวมกัน และทำออกมาเป็นงานที่ทุกคนชอบครับ ส่วนคนตัดสินใจว่าโอเคกับบทคนแรกคือน้องkomai ที่เป็นเจ้าของบทเดิมว่าตกลงแล้ว ส่วนผมจะมาเช็คดูสุดท้ายว่ามันพอจะทำได้มั้ย เป็นไปได้ในการทำงานขนาดไหน หรือจะมีอุปสรรคในการทำงานขนาดไหนครับ

555+:ซีเรียสกันเกิ้นไปแล้วววววว555+ เอ้า ยิ้มๆๆๆๆ 555+มาได้ไงน่ะ
-*- พี่ Nicca นี่ใจกว้างสุดๆจริงๆนะเนี่ยนึกว่าพวกพี่ๆจะโกรธซะอีก555+

ก็ว่ากันตามจริงเรื่องเพลงประกอบนี่ ไม่อยากทำเป็นลักษณะคล้ายๆมิวสิกวีดีโอที่ใช้เพลงเดียวเท่าไหร่ เพราะจังหวะในเรื่องมันมีราวๆ 4-5 ช่วง ที่อยากจะเปลี่ยนเพลงไปตามอารมณ์
(เปิดเรื่อง - ค้นหา - เดินทาง - ต่อสู้ - เศร้า - ดีใจ)

อ่ะ ไม่ได้หมายถึงทำประกอบเพลงหรอกคับ-*-มันไปคนละระดับ ยากไปสำหรับขั้นต้นอยู่แล้วอ่ะเนอะเพราะการทำแบบนั้นมันหมายถึง เพลง ต้องเป็นตีมหลัก ซึ่งเรายังทำไม่ได้อยู่แล้ว แบบนั้นเพลงที่มีหลายอารมณ์ขนาดนั้นมันวงออเครสต้าชัดๆ555+ ขอโทดคับที่ทำให้พี่เข้าใจผิดนะ()ภาษาไทยคลุมเครือเอง55+ที่จริงข้าน้อยหมายถึง ความยาวจริงๆของ love in the box มันไม่น่าเกิน 5 นาทีด้วยซำ้มั้งคับถ้าเราไม่แช่เฟรม -*-เอ...เรียกหยั่งงี้รึเปล่านายิ่งไม่มีประสบการณ์ใหญ่เลยย555+ ที่มันดูเยอะคงเพราะเป็นการซอยเหตูการ์ที่เปลี่ยนฉากหลายฉากล่ะมั้ง-*-แต่มันก็คงเกินกำลังจำนวนคนในช่วงต้นใช่มั้ย5555+-*-แหงะ.....ยังไงก็มาลองสู้อีกรอบเด๋วช่วยๆกันอีกไม่กี่วันบทต้องออกมาแน่เริ่มเห็นข้อดีข้อเสียแต่ละอันแล้ว สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆโอ๊สสสสส!!!!

ส่วนของคุณNiccaเสนอ เป็นการขมวดรวมแต่ละฉับๆที่เท่ากันของเนื้อหาในหลายๆประเด็น เป็น1อัน(จำนวนน้อย) แต่จะใช้วิธีการสื่อให้ดูมีนำ้หนักความสำคัญมากขึ้น โดยจะให้สามารถแทนค่าได้นำ้หนักที่เท่าๆกับหลายๆฉับ ที่มีสถานะที่สามารถจะเอาไปหักมุมตอนสุดท้าย ในแนวทางจุดประสงค์หลักของเรื่องเดิมได้

พี่ Boy นั่นและวิเคราะห์ได้แจ่มมาก นั่นเลยความเฉียบของพี่Nicca topic นี้น่าสนใจมากคับจุดนี้แหละ หลักการนี้แหละ ที่ต้องเอาไปปรับใช้ให้มันสั้นลง ส่วนจุดออ่นของตอนนี้ที่ต้องช่วยกันเกลาก็คือ.......



ตรงนี้ไม่สอดคล้องอยู่นิดหน่อยคับ ตรงพ่อแม่อ่ะถ้าจะเอาไว้ก็ต้องปูทางหักจุดเพิ่มนะ เช่นเตะกล่องเก่าๆตอนแรกอ่ะ()แค่ยกตัวอย่างเฉยๆนะ แต่อันนี้ง่ายคงไม่มีปัญหาล่ะมั้ง-*-ทำกล่องกลิ้งยากไปมั้ยก้ะ555+ แล้วก็2-ถ้าจะตัดพ่อแม่ทิ้งก็ได้ แต่ว่าเราต้องเชื่อมรอยต่อให้ดีอ่ะเนอะ


ถึงตอนนี้มีความเกี่ยวข้องของการปูทางเรื่องกับจุดสำคัญจุดนี้น้อยไปหน่อย เพราะ ตีมหลักและสิ่งที่พบเจออย่าง เด็กหญิงสมัยเด็กและ ผู้คนที่ดูใจดีระหว่างการเดินทางกลายเป็นดูเป็นclimaxและใจความสำคัญที่สำคัญกว่าไปอ่ะนะ อ่ารูและพี่นคคกาเปลี่ยนเป็นตีมหลักเป็นกล่องที่ได้ระหว่างการเดินทางใช่มะ อยู่ๆกล่องมันก็หายไปเลยหรอ เราเพิ่มความสำคัญให้กับกล่องเล็กๆพวกนี้ดีมะ ออ รู้ละ พ่อแม่น่ะ ที่อยู่ๆโผล่มาโดยไม่มีการปูทางไว้ก่อนอ่ะมันเหมือน ภาพๆนึงมี จุดเด่น 2 ดวงอ่ะแล้วมันแย่งจุดรวมสายตากันอ่ะ อืม ประมานเนี้ยอ่ะคับที่รู้สึกอ่ะนะ

ด้วยการมองถึงระบบภาพและการเล่าเรื่อง ที่คำนึงถึงรุูปแบบวิธีการสร้างด้วย(จากประสบการณ์ในผลงานที่ผ่านมา)
ซึ่งจะช่วยขมวดรวบรัดขั้นตอนการทำงานให้กระฉับ สื่อตรงสั้น และได้ใจความครบดังเดิม และเสนอมุมมองบางอย่าง รวมทั้งสอดแทรกประเด็นบางเรื่อง ที่สามารถทำได้ในการเดินเรื่องตามแบบฉบับของคุณNicca

โดยมองให้เห็นความเหมาะสม และสอดคล้องกับระบบภาพ ที่คงจะมีการใส่รายละเอียดให้เต็มที่ขึ้นอีกระดับหนึ่ง(ประมาณงานตัวอย่างจากคุณNicca) งานทางส่วนเนื้อเรื่องจึงรับอิทธิพลจากระบบภาพนี้ไปด้วย เกิดเป็นแบบลูกผสมที่เสนอมา

เห็นด้วยอย่างยิ่งคับ ทำงานแบบลูกผสม ก็น่าสนุกดี แต่อยากสื่ออะไรกับคนดูน่าจะคมและชัดเจนเลยนะคับ-*-อันนี้มันตกลงไหนประเด็นหลักไหนประเด็นรองมันยังไม่ชัดเท่าไหร่อ่ะนะ เรียกว่าเขียนเป็นตัวหนังสืออกมาได้เลยอ่ะไอ้แก่นในใจเราตัวนั้น เราเรื่องย่อลง เนื้อเรื่องหน้าตาฉาก กลิ่นเปลี่ยนไปยังไงก็ได้ น่าสนใจด้วยซำ้แต่กลิ่นอายของปรัชญาที่เราอยากจะบอกให้เขารู้มันจะไม่มีวันตายคับ เราน่าจะชัดเจนพออยู่ในใจและใช้จุดยืนที่รู้อยู่ในใจนี้ปรับเรื่องให้เป็รไปในกลไกที่แยบยล เปลี่ยนไปแค่ไหนก็ได้ แต่เชื่อว่า ถ้าแก่นปรัชญายังอยู่ มันก็จะอยู่ตลอดไปคับแก่นในมันต้องชัดเจนก่องลงดาบอ่ะ แล้วจะลงท่าไหนวิทีไหนก็ได้ ไหลไปเลย
อ่า อาเมน บวชกันเลยทีเดียว55555+ดูจริงจังเนอะ555+




อ่ะ-*-ไม่ใช่คับแค่เป็นการยกตัวอย่างการคอนทราซ์ที่นู๋ใช้เท่านั้นเอง

ซึ่งน้องKomaiมองว่า มันได้ทำให้เรื่องผิดคอนเสปแรก โดยยังขาดประเด็นเรื่องความรักหลายประเภทจากคนที่หลากหลายไป
ซึ่งถ้าตรงนี้ตกไปนำ้หนักที่เราจะไปเปรียบเทียบกับความรักของพ่อแม่นั้นจะเบาไป จนทำให้เรื่องนี้ไม่สามารถทำให้คนดูรู้สึกสะเทือนใจได้ (ในกลวิธีเดิมของน้อง)

อ่ะ-*-ไม่ใช่คับแค่เป็นการยกตัวอย่างการคอนทราซ์ที่นู๋ใช้เท่านั้นเอง ไม่ใช่ให้คงอยู่อะไรหรอกคับ แค่ยกแง่นึงมาให้ดูเฉยๆคับโทดค้าบบบบบบบ-*-555+

ก็ค่อนข้างเห็นด้วยในตอนจบเหมือนกันครับ เพราะพอผมคิดบทอันใหม่นี่ คอนเซพท์มันเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน

เพราะผมคิด คอนเซพท์ใหม่ให้กล่องแสดงถึงความรักในแบบต่างๆ(love in the box) ที่ได้รับจากแต่ละคน แล้วก็การเดินทางไปเอากล่องนี่ ไม่ใช่ความรักอยู่ในกล่องใบสุดท้าย แต่เป็นกล่องที่ได้จากการเดินทางต่างหาก

อันนี้ดีนะพี่ เห็นด้วยเลยเป็นการเปลี่ยนคอนเซปที่เนียนนะ ใช้box เป็นkey word ถ้างั้น ตัดพ่อแม่ไปเลยก็ได้สำหรับตีมนี้การตัดจะดีกว่านะเพราะมันจะกลายเป็นเหมือนภาพ1ภาพมีจุดเด่น 2 ดวงอ่ะ มันกลายเป็นว่าพ่อแม่ทำให้ตีมดูตกหล่น อืม....เอางี้มะ ตอนจบอ่ะก็ให้อัศวินเหมือนจะโดดเดี่ยวน่ะแหละแต่กลับได้ความรักของคนที่ให้กล่องระหว่างการเดินทางอ่ะ [b]*********ปิ้งแล้ว

ประมาณว่าหลังจากที่ผิดหวังมานั่งอยู่อย่างโดเดี่ยวอยู่ในห้องเดิมๆก็มีคนมาเคาะประตูบ้าน ปรากฎว่าพวกเพื่อนๆที่เจอระหว่างการเดินทางน่ะมาหา แล้วพระเอกก็ยิ้มและออกไปโลกภายนอกอย่างมุมมองใหม่ ()ทิ้งให้คิดโดย เก็บกล่องระหว่างที่ได้จากการเดินทาง-(ทั้งที่ตอนแรกอาจจะรู้สึกมันเป็นแค่กล่องใส่สิ่งของใส่สินน้ำใจธรรมดา)
บรรจงใส่ไว้ในกล่องใบเก่าๆโทรมๆใบเดิมที่ไม่เคยมีอะไรเลยอยู่ในกล่อง(เป็นกล่องเปล่าโทรมๆใบแรกอ่ะ)แต่ตอนนี้หลังจากการเดินทางกลับเต็มไปด้วยกล่องแห่งความสุขกล่องแห่งน้ำใจกล้องของความเป็นมิตรภาพของเพื่อนมนุษย์ทุกคนได้เติมเต็มลงไปในกล่องโทรมๆที่เคยว่างเปล่าจนเปี่ยมล้นแล้ว
จากบทพี่นิคคา -อยากจะสื่อก็คือว่า --*-นู๋คิดเอาเองอ่ะนะ55+....
ถึงบางครั้งจะไล่ตามความฝันไปให้ถึงที่สุดถึงสุดท้าย ถึงแม้มันจะไม่สมหวังแต่สุดท้ายเราก็จะได้ประสบการณ์ดีๆกลับมาเสมอ ()เหมือนที่เรานั่งทำงานนี้กันอยู่ตอนนี้ไง5555+ เย้ ได้แล้ว


เพิ่มเติมได้นะช่วยกันเกา เอาเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย[/b]

ก็ถ้าน้องเห็นด้วยกับการเปลี่ยนคอนเซพท์เป็นแบบที่พี่เสนอ การตัดบทของพ่อแม่ออกแล้วจบในแบบที่น้องเสนอมาก็ดีครับ

ตอนแรกพี่ไม่กล้าตัดพ่อแม่ออกเพราะเดี๋ยวมันจะเปลี่ยนเยอะเกิน =w=;;


อีกอย่างครับ เรื่องนี้สำคัญมาก
ชื่อพี่อ่าน นิกกะ ครับ(ตรงไหนฟะ...) เพื่อนๆเรียกสั้นๆว่า กะ นะครับ

บทที่เปลี่ยนใหม่ดีครับ กินใจ แล้วการตัดพ่อแม่ออกไปผมก็ว่ามันทำให้เรื่องดูคมขึ้น ในคอนเสปของช่ือเรื่องเดิม

ส่วนที่ผมวิเคราะห์มาถ้าผิดพลาดอะไรก็ต้องขออภัยทั้งสองฝ่ายด้วยครับ

ชอบประเด็นของคุณNiccaที่ปรับใหม่ตอนแรก ที่เสนอประเด็น ของเรื่อง ...สิ่งที่ได้รับมาตลอดทางและถูกมองข้าม นั้นแหละที่สำคัญ... ผมก็ว่าดีแบบไม่มีขาดเกิน แต่ยังไม่ขอแสดงความคิดเห็น เพราะรอจังหวะของน้อง(ที่รู้เรื่องนี้อย่างลึกซึ้ง)ก่อนครับ

การทำงานร่วมกันเริ่มเป็นประโยชน์แล้วนะครับ เอ้า สู้ๆ เกลาบทกันต่อ

ด้วยโครงการนี้คุณนิกกะต้องอุตสาหะมากขึ้นอีก(จากภาระเดิมในชีวิตประจำวัน) ต้องขอบคุณมากๆเลยครับ

อีกอย่างครับ เรื่องนี้สำคัญมาก
ชื่อพี่อ่าน นิกกะ ครับ(ตรงไหนฟะ...) เพื่อนๆเรียกสั้นๆว่า กะ นะครับ

555+ sir yes sir
พี่ กะ
+-*-เอ๊ะเรียก พี่นิก ได้มั้ยอ่ะค้าบ555+
รึเรียกพี่กะดีอ่ะ

Nicca wrote:ก็ถ้าน้องเห็นด้วยกับการเปลี่ยนคอนเซพท์เป็นแบบที่พี่เสนอ การตัดบทของพ่อแม่ออกแล้วจบในแบบที่น้องเสนอมาก็ดีครับ

ตอนแรกพี่ไม่กล้าตัดพ่อแม่ออกเพราะเดี๋ยวมันจะเปลี่ยนเยอะเกิน =w=;;

คับผม

บทที่เปลี่ยนใหม่ดีครับ กินใจ แล้วการตัดพ่อแม่ออกไปผมก็ว่ามันทำให้เรื่องดูคมขึ้น ในคอนเสปของช่ือเรื่องเดิม

คับ ขอบคุนคับ

ส่วนที่ผมวิเคราะห์มาถ้าผิดพลาดอะไรก็ต้องขออภัยทั้งสองฝ่ายด้วยครับ

ไม่ร้อกมั้งจ้ะพี่ ใครจะโกดลงละเนี่ย-*-555+

ชอบประเด็นของคุณNiccaที่ปรับใหม่ตอนแรก ที่เสนอประเด็น ของเรื่อง ...สิ่งที่ได้รับมาตลอดทางและถูกมองข้าม นั้นแหละที่สำคัญ... ผมก็ว่าดีแบบไม่มีขาดเกิน แต่ยังไม่ขอแสดงความคิดเห็น เพราะรอจังหวะของน้อง(ที่รู้เรื่องนี้อย่างลึกซึ้ง)ก่อนครับ

งง อ่ะพี่ อันนี้เป็นประเด็นที่พี่พูดป่าวอ่า อ่อพี่บอยพี่บอยกะพี่นิกกาคิดว่าไงง่ะ ตอนจบตกลงตัดพ่อแม่ปะ แล้วกล่องเปล่าก็ถูกเติมเต็มจะเอามั้ยอ่ะ เห็นด้วยนะเดินเรื่องแบบพี่นิกอ่ะ แค่ปรับตอนจบนิดหน่อย
แล้วก็นู๋คิดว่าแก่นที่เราเน้นตอนนี้คือ

ถึงจะไล่ตามความฝันถึงสุดท้ายแล้ว แม้มันจะไม่สมหวังแต่สุดท้ายเราก็จะได้ประสบการณ์ดีๆกลับมาเสมอ ()เหมือนที่เรานั่งทำงานนี้กันอยู่ตอนนี้ไง5555

กล่องเล็กๆของทุกคนอ่ะนะ+ พี่ๆมีความเห็นว่าไงอ่ะ จะเอาตอนจบงี้มาผนวกกะของพี่นิกดีมั้ยอ่ะ หรือพี่บอยอยากให้คงของพี่นิกตอนแรกไว้แล้วตัดพ่อแม่ออก (อันนี้จะดีขึ้นโอเคกันเนอะ)แต่ที่หนูหมายถึงแค่การเสริมเหตุการ์ณ์ให้คิดโดยไม่ต้องพูดที่...... [b]

ทิ้งให้คิด... เก็บกล่องระหว่างที่ได้จากการเดินทาง-(ทั้งที่ตอนแรกอาจจะรู้สึกมันเป็นแค่กล่องใส่สิ่งของ ใส่สินน้ำใจธรรมดา)
บรรจงใส่ไว้ในกล่องใบเก่าๆโทรมๆใบเดิมที่ไม่เคยมีอะไรเลยอยู่ในกล่อง(เป็นกล่องเปล่าโทรมๆใบเดิมใบแรกอ่ะ)แต่ตอนนี้หลังจากการเดินทางกลับเต็มไปด้วยกล่องแห่งความสุขกล่องแห่งน้ำใจกล้องของความเป็นมิตรภาพของเพื่อนมนุษย์ทุกคนได้เติมเต็มลงไปในกล่องโทรมๆที่เคยว่างเปล่าจนเปี่ยมล้นแล้ว

ต่อจากนี้หรือก่อนหน้านี้เป็นไงก็ดีคับแค่ตัด พ่อแม่ออกไปเฉยๆแล้วเพิ่มเหตุการณ์ช่องเล็กๆนี้เข้าไปตอนเกือบๆจบ พี่ๆโอเคมั้ยค้าบบบบ? เสริมเข้าไปเท่านั้นเองอ่ะคับ พี่ๆเห็นว่าไงอ่ะ? ทุกคนเห็นว่าไงคับ? ปรับไรอีกช่วยกันบอกได้เลยนะคับ

- -โหวตกันเอง 3คน หรือจะหาคนมาโหวตเพิ่มดีนา อยากได้ตรงๆอ่ะ ว่ามาโลดดดดด ( คิดกันอยู่3คนเองเรอะ555+-*-ง่า555+) อยากให้โฆวตหลายๆเสียงอ่ะเนอะ- -ไปไหนกันฟะท่าน555+ล้อเล่งน่า555+

การทำงานร่วมกันเริ่มเป็นประโยชน์แล้วนะครับ เอ้า สู้ๆ เกลาบทกันต่อ

ด้วยโครงการนี้คุณนิกกะต้องอุตสาหะมากขึ้นอีก(จากภาระเดิมในชีวิตประจำวัน) ต้องขอบคุณมากๆเลยครับ

[/quote]


งือ พี่นี่ใจกว้างกันจริงจริ้ง ขอบคุนพี่นิกกะ กับ พี่บอย ทั้ง 2 ท่าน มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆคับ ข้าน้อบขอคำนับขอบคุน555+ ถกแค่นี้ยังได้แลกประสบการณ์ตั้งมากมาย ดีมากๆเลยอ่ะเนอะ

เรียกนิกไม่คุ้นหูเลยครับ ไม่มีคนเรียก เหอะๆ

ส่วนตอนจบก็คงประมาณที่น้องว่ามาพี่ก็คิดว่าโอเคครับ เพราะตัดพ่อกับแม่(ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องราวมาก่อนเลย)ออกไป มันจะกระชับแล้วก็ดูสมเหตุผลกว่า

ก็จะขาดตรงรายละเอียดปลีกย่อยว่า เช่น ตอนเดินทางเจอคนต่างๆ กล่องที่ได้มามีอะไรอยู่ ตอนสู้กับปีศาจชนะได้ไง(มีความคิดขึ้นมาว่า อาจจะเอาของต่างๆในกล่องที่ได้รับมาใช้จนชนะได้)
ฉากในตอนจบที่ละเอียดอีกหน่อย(เพราะมันเปลี่ยนเยอะ เลยอาจทำให้ยังไม่ค่อยเห็นภาพเท่าไหร่)


โครงเรื่องตอนนี้มันก็ค่อนข้างจะสมบูรณ์แล้ว ถ้าใครว่างจัดๆก็ลองไปเขียนเป็นบทภาพยนตร์เลยก็ดีนะครับ
(บทภาพยนตร์จะประมาณ อธิบายทุกอย่างว่าตัวละครทำอะไร หันไปทางไหน มุมกล้องเป็นยังไง ) ซึ่งผมไม่ถนัดเท่าไหร่ เพราะปกติก็ข้ามจากขั้นตอนเขียนบทตรงนี้ไปทำสตอรี่บอร์ดเลย

หรือถ้าเราจะข้ามขั้นตอนนี้ไปเขียนสตอรี่บอร์ดกันเลยก็ได้นะครับ จริงๆผมอยากเขียนสตอรี่บอร์ดเองเหมือนกัน แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะได้คนทำจริงๆกี่คน(แต่จริงๆเขียนไว้เยอะๆแล้วค่อยตัดก็ไม่เสียหายอะไร) แถมกว่าผมจะว่างต้องรอหลังเสร็จโปรเจ็คที่บริษัทก่อน(อีก 3 อาทิตย์) ช่วงนี้รู้สึกจะต้องเข้าไปทำงานเสาร์-อาทิตย์ด้วย เพราะงานเร่งมากจริงๆ =_=;; เพราะงั้นถ้าน้องๆพอมีเวลา ก็อาจหาข้อมูลพวกฉากหลัง รูปกล่อง ชุดตัวละคร หรือออกแบบคร่าวๆขึ้นมาก็ได้ครับ แล้วเราจะได้มาประมวลข้อมูลต่างๆที่มีกัน


สำหรับผมการเตรียมงานที่ใช้เวลานานและได้สนุกกับมันมากที่สุด ก็คือช่วงคิดและออกแบบนี่ล่ะครับ ตอนทำตัวงานนี่เราจะเจอนรกแทน เหอะๆ
เพราะงั้นปีนี้เตรียมพร้อมให้เต็มที่ เตรียมลุยทำตัวงานอันแสนมากมายในปีหน้านะครับ

อ้างอิงจาก:
ชอบประเด็นของคุณNiccaที่ปรับใหม่ตอนแรก ที่เสนอประเด็น ของเรื่อง ...สิ่งที่ได้รับมาตลอดทางและถูกมองข้าม นั้นแหละที่สำคัญ... ผมก็ว่าดีแบบไม่มีขาดเกิน แต่ยังไม่ขอแสดงความคิดเห็น เพราะรอจังหวะของน้อง(ที่รู้เรื่องนี้อย่างลึกซึ้ง)ก่อนครับ

งง อ่ะพี่ อันนี้เป็นประเด็นที่พี่พูดป่าวอ่า อ่อพี่บอยพี่บอยกะพี่นิกกาคิดว่าไงง่ะ ตอนจบตกลงตัดพ่อแม่ปะ แล้วกล่องเปล่าก็ถูกเติมเต็มจะเอามั้ยอ่ะ เห็นด้วยนะเดินเรื่องแบบพี่นิกอ่ะ แค่ปรับตอนจบนิดหน่อย
แล้วก็นู๋คิดว่าแก่นที่เราเน้นตอนนี้คือ

คือ
ถ้าพี่ออกความเห็นว่าดีน้องอาจจะเกรงใจ และรับไปเลย (เหมือนผลโหวต2ต่อ1) แล้วเหตุผลที่เป็นแก่นปรัชญาของเรื่องจริงๆ ที่พี่ยังไม่รู้เท่าน้องที่เป็นคนแต่งนั้น น้องอาจจะไม่ได้พูดถึง(อธิบายให้ฟัง) หรือข้ามไปตอบรับเรื่องเลย ซึ่งมันสำคัญมากและอยากได้ฟังก่อนอะครับ



อยากเสนอเรื่องพ่อแม่อีกครั้ง (อย่าเพิ่งงงกันนะครับ)

จากประเด็นความเป็นไทยที่คุณLilเคยพูดถึง เรื่องความสัมพันธ์ของครอบครัวที่เป็นเอกลักษณ์หนึ่งทางวัฒนธรรมไทยที่เด่นชัด เราน่าจะมีการถ่ายทอดลงไปเหมือนกัน


คือในชีวิตประจำวัน ก่อนออกจากบ้านแต่เช้าของเราทุกๆวันเรายังต้องสวัสดีพ่อแม่ ซึ่งจะเป็นภาพประทับในความทรงจำของทุกคน เหมือนสถาบันหลักที่ขาดไม่ได้ของความเป็นไทยด้วย (เปรียบเหมือนหากกล่าวถึงประเทศไทย ก็จะมีภาพความเป็นเมืองพุทธติดมาด้วยอย่างแยกกันไม่ได้เลย)
ซึ่งอยากจะให้รักษาเรื่องภาพรักของครอบครัว(พ่อแม่)นี้เหมือนกัน


และอย่างที่เรากำหนดโครงสร้างของเรื่องกัน ที่จะไม่ให้พ่อแม่เข้ามาเด่นด้วย เพราะอาจรบกวนประเด็นหลักของเรื่อง

เราอาจจะใส่ภาพพ่อแม่ไว้ในฉากเริ่ม หรือ ท้าย หรือการระลึกถึงในตอนสำคัญได้
เช่นตอนกำลังเพี้ยงพรำ้กับปีศาจ จนคิดว่าตนจะเสร็จมันแนๆ ่(คนไทยก็จะนึกพ่อแก้วแม่แก้วจ้า ช่วยลูกด้วย) ซึ่งมันไม่มีในวัฒนธรรมอื่น ซึ่งมันเป็นความสัมพันธ์ที่ดีงามและละเอียดออ่น ในจิตใจของคนไทย

ซึ่งkey word ของคำที่จะมากำหนดบริบทของการใช้พ่อแม่อย่างเหมาะสมในเรื่อง คือ
-ความรัก -ที่เริ่มเกิดขึ้นเมื่อ ชีวิตเข้าสู่วัยรุ่น -ที่เริ่มห่างจากพ่อแม่


ซึ่่งตรงนี้เราสามารถเสนอให้ภาพลักษณ์ที่สอดคล้องกันได้เช่น ในตอนเริ่มต้นก่อนออกเดินทางก็มีภาพพ่อแม่ซ่้อนในภาพฉากหลัง เหมือนมองตามด้วยความเป็นห่วง ซึ่งตัวเอกอาจจะรีบไปตามหาความรักจนลืมลาก่อนออกจากบ้าน (คือถ้าตัวเอกยังไม่ทัก หรือมีปฏิสัมพันธ์ด้วย พ่อแม่ก็จะยังไม่เด่นและสำคัญ) แต่มีภาพลักษณ์อยู่พื้นหลัง เป็นที่มาเริ่มต้นของชีวิตเด็กหนุ่มตัวเอก


ซึ่งอาจมีภาพอีกแว็ปหนึ่ง(ตัวเอกระลึกถึงพ่อแม่)ตอนต่อสู่กับปีศาจ (ซึ่งเราสามารถกำหนดได้ว่าให้มีความสำคัญแค่ไหนด้วยจังหวะและเวลาในการจะสื่อ)
และในส่วนตอนท้ายที่เขากลับมาบ้าน ก็อาจจะมีภาพภาพของพ่อแม่ที่โล่งใจเป็นพื้นหลังระยะแบบบุคคลที่3ที่ซ้อนอยู่ ซึ่งตัวเอกอาจจะกำลังเศร้าหมองกับความผิดหวังจนมองข้ามความดีใจของพ่อแม่(ที่เห็นลูกกลับมาอย่างปลอดภัย) ไปอีกเช่นกัน โดยไม่ทันได้ทักอีกเช่นกัน(ที่แสดงเรื่องความห่าง ของความความเป็นวัยรุ่น ที่ยังมีพ่อแม่ที่คอยเป็นห่วงได้อยู่ดี)


ซึ่งสุดท้ายที่เขากลับมาที่กล่องใบเดิม และ ระลึกได้ถึงคุณค่าที่เรื่องของเราจะสื่อ(จากกล่องที่ได้รับมาระหว่างการเดินทาง) ตรงนั้นก็จะเป็นประเด็นหลักของเรื่องอยู่
โดยไม่ขาดภาพลักษณ์ของครอบครัวที่มีมาทั้งสามช่วง ที่เราใช้วิธีนี้ จะทำให้ประเด็นของพ่อแม่ในเรื่องนั้นไม่เป็นจุดดึงดูดสายตาสองจุด

และแสดงภาพรักที่ดีของความเป็นไทยที่อบอุ่นลงไปด้วยได้ แล้วยังซ้อนประเด็นของความรักพ่อแม่ที่หว่งใยเราตลอดแบบตอนพล็อตแรกให้คนระลึกต่อได้อีก(+ความดีของพล็อตเดิม) ต่อจากประเด็นใหม่ที่เราปรับไป
ซึ่งจะได้ทั้งสองอย่าง แล้วทำให้เรื่องสั่นที่เราทำชิ้นนี้ มีสาระแง่มุมครบเต็ม คุณภาพคับแก้วได้ครับ


สรุป

เราน่าจะใช้เรื่องพ่อแม่ (ในพล็อตเรืองที่พูดถึงชีวิตวัยรุ่น ที่กำลังก้าวจากเด็กสู่ผู้ใหญ่ จากพ่อแม่ สู่การเป็นผู้รับผิดชอบ) เพื่อสื่อสำนึกของความเป็นไทย

โดยสิ่งที่ทำให้เราใช้ประเด็นเรื่องพ่อแม่ได้ แต่จะทำแบบไม่เด่นเกินไปนั้นคือ เราจะไม่ให้ตัวเอกเข้าไปทัก ที่เป็นการปฏิสัมพันธ์ หรือเป็นการส่งบทไปให้(เท่านั้นพ่อแม่ก็จะเท่ากับพื้นฉากหลังโดยตลอด)
ซึ่งสิ่งที่เชื่อมโยงแนะความคิดเรื่องประเด็นความรักของพ่อแม่(อย่างลึกซึ้ง)ซ้อนจากคนดู คือตอนที่ตัวเอกระลึกถึงเมื่อตนคิดว่าตายแน่ๆนั้น ซึ่งมันน่าจะโดดใจคนดู และความสำคัญตรงนี้จะถูกลบภาพทำลายไปให้เดินเรื่องต่อเมื่อตัวเอกชนะปีศาจ แล้วเรื่องก็จะจูงความสนใจต่อไปยังกล่องที่เขาจะได้รับจากการชนะนั้นที่ทุกคนอยากรู้ต่อ

ซึ่งการใช้วิธีนี้จะทำให้เรามีพ่อแม่ในเรื่องได้ แบบตัดความเด่นออกไป ที่ทำให้เรื่องยังคมอยู่ และมีภาพจิตสำนึกของคนไทยที่ดีงาม(ในสถาบันครอบครัว)ติดลงไปด้วย

ซึ่งพี่ว่าจะดูครบองค์ขึ้นดีครับ


ส่วนคนดูประเภทชอบเดาเรื่อง พอเห็นภาพพ่อแม่โล่งใจในตอนท้าย(ที่ตัวเอกกลับมาบ้าน) ก็อาจจะเดาว่าเรื่องจะจบลงเอยแบบพล็อตเดิม แต่ต่อมาเมื่อเรื่องเฉลยแล้วว่าไม่ใช่ แต่เป็นLove in the Boxต่างหาก ก็จะทำให้เรื่องนี้มีการหักมุมแบบเดาไม่ถูกด้วยฮะ ซึ่งพวกชอบเดาเรื่องที่เดาไม่ถูกก็จะเกิดความยอมรับ

เป็นคุณภาพของเรื่องอีกอย่างที่สำคัญทีเดียว
หนังบางเรื่องที่คนเดาตอนจบได้ก่อน ถึงจะมีฟอร์มใหญ่ยักษ์แต่ก็หมดราศีได้ทันที

ทุกคนคิดว่ายังไงบ้างครับ

เรื่องกล่องนี้เราอาจจะทำเป็น3Dก็สวยนะครับ รูปทรงง่ายด้วย

เรื่องการใช้ประโยชน์จากกล่องที่ได้รับระหว่างทาง ตอนสู้กับปีศาจนั้น ดีครับ
เพิ่มเติมว่าใช้แบบไม่ได้ตั้งใจด้วยดีใหม แบบว่าการหยิบของรอบตัวมาใช้ได้ทั้งหมด แบบเเจ็กกี้ ชาน(เฉินหลง..รึเปล่า)นะ ซึ่งจะส่งความสำคัญไปในตอนสุดท้าย ที่พูดถึงคุณค่าจากเอากล่องที่ได้รับจากการเดินทางด้วย ที่ตัวเอกเอามาใส่กล่องใบเดิม

จากไอเดียของบอยในประเด็นเรื่องการใส่พ่อแม่เข้าไปด้วย ก็ทำให้ผมได้ไอเดียมาหน่อยเหมือนกันครับ แต่จะไม่เน้นตรงพ่อแม่นัก แต่ก็จะเป็นตัวละครสำคัญตัวหนึ่ง

====================================
ตอนชายหนุ่มกลับไปบ้าน จะเอาชุดเกราะ พ่อแม่ก็หยิบกล่องใบเก่าซึ่งมีชุดเกราะและอาวุธมอบให้ แล้วชายหนุ่มจึงออกเดินทาง

ส่วนตอนต่อสู้ก็จะค่อยๆคิดตอนใช้ของแต่ละอย่างในกล่องว่าได้มาจากใคร
(แน่นอนว่ามีภาพพ่อแม่ที่ให้ชุดเกราะมา)
เช่น ใช้ดาบฟัน นึกภาพพ่อ ใช้โล่กัน ได้จากแม่ ใช้ก้อนหิน จากป้าข้างทาง อะไรงี้

พออกหักกลับบ้าน ก็มีพ่อแม่รออยู่
ก็นั่งเซ็งๆ พ่อแม่เข้ามาปลอบ แล้วเพื่อนๆที่เจอระหว่างทางก็มาเยี่ยม
====================================

อะไรประมาณนี้
ยังไม่ได้เกลาครับเพิ่งคิดสดๆเลย ก็ลองเอาไปเป็นตัวเลือกนึงดูครับ
ส่วนกล่องผมคิดว่าคงทำเป็น 3D อยู่แล้วครับ (ถ้าหาคนช่วยทำ 3D ได้นะ)


อีกนิด อาจจะมองดูขวางโลกไปหน่อย แต่อย่าเอามาเป็นประเด็นในงานนี้นะครับ บ่นเฉยๆ คือผมเริ่มเบื่อประเด็นที่จะต้องใส่ความเป็นไทยลงไปในงานแบบ ตั้งใจจนเกินไปอย่างบอกไม่ถูก
ไม่ได้ว่าการใส่ลงไปไม่ดีนะครับ แต่ตอนนี้ผมมีอคติกับอะไรๆก็ ความเป็นไทย อยู่น่ะ เหอะๆ

- กล่อง3Dเห็นด้วยแบบเต็มๆเลยคับพี่ๆ.... แบบว่ามันใช่เลยยยย:Dคับพี่น้องงง

-

ซึ่่งตรงนี้เราสามารถเสนอให้ภาพลักษณ์ที่สอดคล้องกันได้เช่น ในตอนเริ่มต้นก่อนออกเดินทางก็มีภาพพ่อแม่ซ่้อนในภาพฉากหลัง เหมือนมองตามด้วยความเป็นห่วง ซึ่งตัวเอกอาจจะรีบไปตามหาความรักจนลืมลาก่อนออกจากบ้าน (คือถ้าตัวเอกยังไม่ทัก หรือมีปฏิสัมพันธ์ด้วย พ่อแม่ก็จะยังไม่เด่นและสำคัญ) แต่มีภาพลักษณ์อยู่พื้นหลัง เป็นที่มาเริ่มต้นของชีวิตเด็กหนุ่มตัวเอก

ในส่วนตอนท้ายที่เขากลับมาบ้าน ก็อาจจะมีภาพภาพของพ่อแม่ที่โล่งใจเป็นพื้นหลังระยะแบบบุคคลที่3ที่ซ้อนอยู่ ซึ่งตัวเอกอาจจะกำลังเศร้าหมองกับความผิดหวังจนมองข้ามความดีใจของพ่อแม่(ที่เห็นลูกกลับมาอย่างปลอดภัย)

ตรงนี้ก็ดีคับ
-ก็ดีนะคับพี่บอย แต่ว่าจนแล้วจนรอดอัศวินน้อยก็ยังดูเมินๆพ่อแม่อยู่จนทั่งจบนี่นา พี่บอยช่วยอธิบายภาพตอนจบที่จิคับหลังจากกลับมาอย่างมองข้ามความดีใจตอนท้ายของพ่อแม่แล้ว(แล้วบทต่อไปมันต่อยังไง - -)ช่วยเรียงลำดับเหตุการณ์ที่พี่เข้าใจ ให้ทีจิคับพี่บอยยจ๋า

อีกนิด อาจจะมองดูขวางโลกไปหน่อย แต่อย่าเอามาเป็นประเด็นในงานนี้นะครับ บ่นเฉยๆ คือผมเริ่มเบื่อประเด็นที่จะต้องใส่ความเป็นไทยลงไปในงานแบบ ตั้งใจจนเกินไปอย่างบอกไม่ถูก
ไม่ได้ว่าการใส่ลงไปไม่ดีนะครับ แต่ตอนนี้ผมมีอคติกับอะไรๆก็ ความเป็นไทย อยู่น่ะ เหอะๆ

อืม ใจเย็นจ้ะพี่กะ 555+ มัน.......ก็ไม่ต้องไปพะวงถึงมันมากก็ได้(สำหรับเรื่องนี้อ่ะนะ)
ไม่ใช่พวกหิมพานต์ นี่นา -*-ขนาดนั้นข้าน้อยยังลามปามเลย555+ อืม- -มันก็ละเอียดออ่นอยู่หรอก
ใช้ได้ แต่เกร็งไม่ได้ เพราะมันจะกลายเป็นการเกร็ง เป็นการ ตีกรอบ ในหัวมากเกินไปสำหรับบางเรื่องอ่ะนะ ข้าน้อยว่า

ส่วนตอนต่อสู้ก็จะค่อยๆคิดตอนใช้ของแต่ละอย่างในกล่องว่าได้มาจากใคร
(แน่นอนว่ามีภาพพ่อแม่ที่ให้ชุดเกราะมา)
เช่น ใช้ดาบฟัน นึกภาพพ่อ ใช้โล่กัน ได้จากแม่ ใช้ก้อนหิน จากป้าข้างทาง อะไรงี้

อันนี้ก็ดีนะคับแต่ระวังอันตรายนา มันจะกลายเป็นการซ้ำๆๆไปอ่ะ-*-การนึกนี่มันนะ 555+คล้ายๆการซ้ำของเรื่องต้นฉบับของผู้หญฺงที่พี่ว่า แต่ว่าการซ้ำเพื่อให้เกิดจุดเด่นเนี่ยบางครั้งถ้าใช้ให้เกิดได้มันก็เด่นนะพี่ เพียงแต่มันต้องระวังเยอะๆอ่ะ- -เนอะ......................ผลออกมามันถึงจะคมจริงๆ ไม่งั้นมันก็เหมือนการ์นึกของกาตูนญี่ปุ่นทั่วๆไปอ่ะ ดิ- - ...เนอะ

เรื่องการใช้ประโยชน์จากกล่องที่ได้รับระหว่างทาง ตอนสู้กับปีศาจนั้น ดีครับ
เพิ่มเติมว่าใช้แบบไม่ได้ตั้งใจด้วยดีใหม แบบว่าการหยิบของรอบตัวมาใช้ได้ทั้งหมด แบบเเจ็กกี้ ชาน(เฉินหลง..รึเปล่า)นะ ซึ่งจะส่งความสำคัญไปในตอนสุดท้าย ที่พูดถึงคุณค่าจากเอากล่องที่ได้รับจากการเดินทางด้วย ที่ตัวเอกเอามาใส่กล่องใบเดิม

อันนี้ก็โอเคนะพี่ๆ แบบว่าติดตลกได้ด้วย ทำได้หลายอย่างอ่ะ

ชอบประเด็นของคุณNiccaที่ปรับใหม่ตอนแรก ที่เสนอประเด็น ของเรื่อง ...สิ่งที่ได้รับมาตลอดทางและถูกมองข้าม นั้นแหละที่สำคัญ... ผมก็ว่าดีแบบไม่มีขาดเกิน แต่ยังไม่ขอแสดงความคิดเห็
ถ้าพี่ออกความเห็นว่าดีน้องอาจจะเกรงใจ และรับไปเลย (เหมือนผลโหวต2ต่อ1) แล้วเหตุผลที่เป็นแก่นปรัชญาของเรื่องจริงๆ ที่พี่ยังไม่รู้เท่าน้องที่เป็นคนแต่งนั้น น้องอาจจะไม่ได้พูดถึง(อธิบายให้ฟัง) หรือข้ามไปตอบรับเรื่องเลย ซึ่งมันสำคัญมากและอยากได้ฟังก่อนอะครับ

อ่าไม่เปนไรคับ ความคิดร้อยบุพการีพันมารดา มนุษย์ปุถุชนถ้ามีความคิดเดียวกันหมดสิน่าเป็นห่วงโลกเราคงไม่แหล่มได้จนถึงทุกวันนี้ การที่คิดแตกต่างกันยิ่งมากมิ่งดี ทำให้ปวดหัว(เฮ้ยยย ไม่ใช่เฟร้ยย) คิดแตกแขนงไปเหมือนรากชอนไชช่วยกันหยั่งลึกต้องเจอแร่ธาตุที่ดีๆ ที่กำลังช่วยกันหาอยู่เป็นแน่ รากแก้วย่อมมีรากฝอย รากแก้ว แผ่ชอนไชไปทุกด้าน รากฝอยก็แผ่ขยายเช่นกัน สุดท้าย ต้นไม้ของพวกเรานี้ก็คงจะเข้มแข็ง



-*-อยู่ๆพูดเรื่องไรวะเนี่ย555+

พอดีตอนนี้เริ่มรู้สึกว่าคอมเม้นท์หลายๆอย่างต่างก็มีเหตุผลในแบบของตัวเอง
ซึ่งผมในฐานะคนปรับโครงเรื่องครั้งแรกจนมาถึงจุดนี้ก็น่าจะมีการพัฒนาไปได้ต่อไปอีก และหาจุดลงตัวของทุกคนได้ครับ
แต่ด้วยความที่ว่าในงานนี้ผมไม่ค่อยอยากจะทำเรื่องบทจริงจังมาก เพราะโดยส่วนตัวแล้วเป็นพวกแนวคิดการแต่งบทไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านเท่าไหร่ ประกอบกับพอไม่ใช่คอนเซพท์ของตัวเอง เลยรู้สึกว่าทำได้ไม่เต็มที่
แถมรู้สึกโรคเก่าจะกำเริบ(นิสัยเสียนิดหน่อยน่ะ)ซะด้วย เลยรู้สึกว่าควรจะผละจากงานการคิดเรื่องและบทแล้วให้น้องๆตัดสินใจที่เหลือจะดีกว่าครับ

แต่จะขอวางกำหนดการไว้ให้

ตั้งแต่วันนี้จนถึงเสาร์หน้า อยากให้แต่ละคนเสนอไอเดียและปรับแต่งบทต่อไปเรื่อยๆครับ

วันเสาร์ที่ 9 ธันวาคม(หรือก่อนก็ได้) อยากให้น้อง komai ในฐานะเจ้าของผลงานต้นฉบับ ตัดสินใจสรุปแบบที่ตัวเองชอบที่สุดออกมาจากความเห็นทั้งหมดว่า อยากให้ออกมาเป็นแบบไหน
หรือเรียบเรียงบททั้งหมดออกมาอีกรอบนึง แล้วโพสไว้เป็นกระทู้ใหม่เลยครับ

แล้วผมจะมาอ่านแล้วก็สรุปข้อดีข้อเสีย จุดที่คิดว่าควรจะปรับแบบจริงจังสุดๆให้อ่านกัน
(หรือคนอื่นจะมาคอมเม้นท์ด้วยก็ได้)

ซึ่งตรงนี้เมื่อน้อง komai มาอ่าน จะเห็นด้วยแล้วปรับแก้ตามที่คอมเม้นท์ขนาดไหนก็ได้ครับ เพราะถือว่าเป็นเจ้าของผลงาน

การถูกคอมเม้นท์ไม่ใช่ว่าเราจะต้องแก้ตามนั้นเสมอไป ตรงไหนที่เห็นด้วยก็อาจจะแก้ ตรงไหนคิดว่าของเราดีแล้วก็ไม่ต้องแก้ครับ เพราะคอมเม้นท์หลายๆอย่างมาจากรสนิยมส่วนบุคคล แต่งานของเราก็คืองานของเรา อย่าให้คอมเม้นท์มากระทบจนมันไม่ใช่งานของเราครับ


ซึ่งผมก็คาดหวังว่าจะได้บทที่เสร็จสมบูรณ์พร้อมที่จะเขียนเป็นสตอรี่บอร์ดได้ภายในวันที่ 10-11 ธันวาคม ครับ