by Boy on Fri Aug 29, 2008 3:02 am
การหาสไตล์
แต่เดิมพี่คิดว่าการ์ตูนก็คือ นิสัย ก็คือตัวคนทำเองแหละ
แล้วพอคนทำเป็นชาติอะไรก็เหมารวมว่าเป็นการ์ตูนของชาตินั้น
เพราะนิสัยและการแสดงออก ก็มาจากการหล่อหลอมทางวัฒนธรรมของชนชาตินั้น
ผลจากการแสดงออกจึงเป็น ข้อเท็จจริงที่ชัดเจน ณ ปัจจุบัน(Fact) ที่ควรยอมรับ
แล้วความเป็นการ์ตูน(แท้) มันใหญ่กว่า งานเราแค่เป็นส่วนหนึ่งเล็กๆของมันน่ะ
กลายเป็นว่าภาพลักษณ์ของการแสดงออก ต่างหาก ที่กลายมาเป็นนิยามความหมายของสิ่งนั้นนะ
เหมือนเราเกิดมาบนโลกนี้น่ะ ได้เป็นแค่สิ่งมีชีวิต(ตัว)หนึ่ง เป็นมนุษย์
แล้วเราแสดงออกอย่างไร ก็จึงเรียกตัดสินว่ามนุษย์เป็นแบบนั้น
ทั้งๆที่เราเป็นส่วนหนึ่งที่ขออาศัยในร่างมนุษย์ (เพื่อมีโอกาสต่างๆ)
แต่ความเป็นมนุษย์กลับถูกจำกัดความจากการกระทำของตัวเรา
พี่ว่าการ์ตูนก็เป็นแบบนั้นนะ งานศิลปะก็ด้วย
ทั้งสองสิ่งนี้จึงไม่มีนิยามที่แน่นอน เพราะมันยังคงไม่หยุดพัฒนาตัวเองต่อไป
และจะมีนิยามที่แน่นอนเมื่อตัวมันหยุดพัฒนาไปแล้ว
พี่คิดว่า แต่แรกเดิม มนุษย์ยุคแรกๆคงไม่มีใครมานั่งคิดก่อนหรอกว่า
เอ... เป็นมุนษย์นี้ควรจะเป็นอย่างไร
จะต้องแสดงออกอย่างไรจึงจะถูกต้อง ตรงเผงกับความเป็นมนุษย์
แต่พอกระทำโดยไม่คิด(ถึงนิยามในตนเอง)แล้ว สิ่งนั้นกลับถูกยกมาตั้งคำจำกัดความของตัวเรา
แล้วสไตล์ ของการ์ตูนก็เปรียบเหมือนภาพลักษณ์ของมนุษย์คนหนึ่ง ที่มีตัวตน ในสังคมของมนุษย์ทั้งหมดนะ
(สไตล์ของศิลปะก็เช่นกัน)
สำหรับพี่แล้ว คือสิ่งที่เราจะทำล่ะ สำคัญที่สุด
และเป็นผล(ภาพ)สะท้อนของความจริง ที่สมควรยอมรับ
คงไม่งงนะ ฮ่าๆ
รู้สึกเป็นการอธิบายที่ชวนงงที่สุดของตัวเองเลยครับ
พี่คิดว่าทัศนะที่ชัดเจนของผู้ทำ จะเป็นสิ่งช่วยนำทางเราได้น่ะ
เลยลองเสนอแนะมาครับ
การทำการ์ตูน สนุกที่สุดก็ตอนนี้ล่ะ
การหาวิธีแสดงออก(สื่อสาร)ในแบบตนเอง ที่ตรงกับ
-ตัวตน(นิสัย)
-ความคิดความฝัน(จินตนาการ)
-อารมณ์(ความรู้สึก)
-ความปราถนา(เรื่องที่ต้องการจะสื่อสาร)
-ร่องรอยของความพยายามที่ผ่านมา(ทักษะฝีมือจากการฝึกฝน)
ที่รวมทั้งหมดไว้ในชั่วขณะเดียวของการทำงาน
ซึ่งถ้าแต่ละส่วนชัดเจน ก็จะหลอมรวมให้งานเกิดความเป็น "เอกภาพ"
ซึ่งจะเป็นกำลังการสื่อสารของภาพต่อคนดูครับ ในแบบ จิตกรรม(Fine Art)
ที่พี่เห็นมีในงานของน้องบุ้งกี๋ทุกชิ้นเลยครับ
ที่น้องบอกว่า มาที่นี่เพราะรักที่จะวาดการ์ตูนเหมือนกันนี่
ฮ่าๆๆๆ
ได้ยินแล้วมันดีใจอย่างบอกไม่ถูกครับ
แล้วพี่มีโครงการ์จะทำการ์ตูนกับศิลปะครับ
คือเป็นงานศิลปะจากภาพลักษณ์แบบการ์ตูน ที่อาจารย์ของเราๆยังไม่ยอมรับกันน่ะ
ก็จะมีพื่นที่แสดงผลงานในห้องสมุดของมหาลัย เราสามารถขอใช้ได้นะ
แต่ต้องมีผลงานมากจำนวนหนึ่งก่อน
ถ้าจัดแสดงไปแล้วเชื่อว่าจะทำให้บรรดาคนที่ชื่นชอบการ์ตูนเหมือนกัน
ลุกขึ้นมาสร้างงานศิลปะจากรูปแบบการ์ตูนของตนเองด้วยเยอะแยะแน่เลย
แล้วอาจเปลี่ยนแปลงทัศนะของอาจารย์ได้
ซึ่งจะทำให้วงการการ์ตูนในบ้านเราก้าวหน้าไปอีกขั้น จากโลกทัศน์ที่เปิดกว้างขึ้นของผู้ใหญ่ครับ
งานออกแบบของน้องใช้ได้เลยครับ การแสดงออกมันเข้าเป็นส่วนของ Fine Art ไปแล้วครับ
น้องบุ้งกี๋ก็คงคิดแบบนี้ด้วยแน่ๆเลย เพราะงานมันบอกว่าใช่ครับ
อย่างในภาพแรกก็มีหลายๆอย่างที่ชอบนะครับ (พี่ว่ามันสวยครับ)
พัฒนาผลงานต่อไปนะครับ งานสนุกน่าสนใจทีเดียวครับ
แว๊ปปปป
